Lá amháin bhí trí chéad fear i nGleann na Smól ag baint cloch. Ní raibh ábalta mar bhí na cloche rothrom. Chonaic said fear láidir, dathúil ar chapall bán. Chabhraigh sé leo ach thit sé den chapall. Chomh luath is a bhí a chos ar thalamh na hÉirinn bhí sé sean agus dall.

Thug na fir oibre é go dtí Naomh Pádraig. D’inis sé a scéal faoi Thír na nÓg agus Niamh Chinn Óir. Lá amháin bhí na Fianna ag seilf. Chonaic said Spéirbhean. Niamh Chinn Óir ab ainm di. Thit Oisín i ngrá le Niamh agus chuaigh sé go Tír na nÓg le Niamh. Bhí brón ar Oisín agus Fhionn. D’imigh Niamh agus Oisín ar an gcapall bán trasna na farraige.

Chuaigh said go dtí dún Rí na mBeo. Bhí iníon ag an rí ach bhí sí ina brá ag Fómhar Builleach. Bhí Oisín an-chróga agus chaith sé trí lá agus trí oíche ag troid leis. Mharaigh sé an Fómhar Builleach agus lig sé iníon an rí saor. Ansin chuaigh said go dtí Tír na nÓg. Ní éiríonn aon duine sean nó tinn ansin. Bhí Oisín agus Niamh sona sásta i dTír na nÓg. Bhí beirt mhac acu agus iníon amháin.

Lá amháin dúirt Oisín gur mhaith leis dul ar ais go hÉirinn chun Fionn agus na Fianna a fheiceáil arís. Thug Niamh an capall dó ach thug sí trí rabhadh dó – gan a chos a chur ar thalamh na hÉirinn. Chuaigh Oisín go dtí Almhain Laighean, áit chónaithe Fhinn, ach ní raibh ach fiailí agus neantóga ag fás ann. Bhí na Fianna go léir marbh mar bhí na céadta bliain caite ag Oisín i dTír na nÓg. Bhí trua ag Naomh Pádraig don seanfhear dall. Thug sé aire dó. Fuair sé na scéalta faoi na Fianna uaidh.

Leave a Reply